­

"Wij geloven dat vanuit de liefde

Gods elk mens waardevol is"

U bent misschien wel eens geweest in de Dom van Utrecht of in de St Bavokerk in Haarlem of in de St Janskerk in den Bosch?
Dat zijn de grote voorbeelden in ons land van gothische kerkbouw.

De Gothiek is een bouwstijl, die bloeide tussen de 12de en de 16de eeuw en het belangrijkste kenmerk vindt u in de z.g. spitsbogen,

De grote Franse beeldhouwer August Rodin, die leefde van 1880 tot 1917 heeft lang gezocht naar de bron van de spitsboog. De talloze kerken en kathedralen in Frankrijk, waarin deze omhoogstuwende lijnen een grote schoonheid bereiken, hebben hem zeker sterk geboeid. Er ligt iets verhevens in de gothiek. Zoekend naar de bron hiervan meende hij - in 1908 - deze gevonden te hebben in deze twee handen, die vol innerlijke uitdrukking naar elkaar toegebogen zijn.  
Hij maakt dit beeldhouwwerkje en noemde het : “de kathedraal”.

Het staat in Museé Rodin in Parijs en als je goed kijkt (het staat op een schijf die je rond kunt draaien) dan valt je op dat het niet de handen zijn van één mens, biddend omhoog geheven…
Het zijn twee rechterhanden… Twee mensen sámen…
Een sterke, krachtige mannenhand en de wat fijnere hand van een vrouw?

Een wereld van gedachten bergt dit kleine beeldhouwwerkje: een heiligdom ontstaat wanneer twee mensen hun handen tot elkaar toebuigen, een kathedraal, als je met een medemens bent. Alsof je niet meer samen bent, maar met z’n drieën, alsof je wordt
omgeven door Gods tegenwoordigheid.

August Rodin: "De kahedraal"          

Niet alleen in de kerken zijn de gothische spitsbogen vormen van aanbidding en geloof.  Overal waar mensen op deze wijze de handen tot elkaar laten komen ontstaat een kathedraal, een teken van hopend en biddend geloof.                       
Symbool voor het huwelijk, maar ook voor een samenleving, waarin mannen en vrouwen, ondanks een wereld vol gebalde vuisten, de grond waarop zij met hun kinderen en naasten leven, maken tot heilige grond in een God toegewijd bestaan.

Betty Holtrop

Er zijn soms van die ogenblikken in je leven
dat je ontroerd wordt door een kleinigheid,
het is ineens of over mens en dingen
een heel bijzond’re lichtstraal glijdt-

Het is alsof je plotseling wilt gaan bidden,
maar weet dat alle beden zijn verhoord,
en of je dwars door de bekende  klanken
de echo van een and’re wereld hoort .                                                    

Je kunt dat ogenblik je zó gelukkig voelen,
alsof je door de hemel bent gekust.
maar van de reden tot die stille vreugde
ben je je vaak niet eens bewust.

Ik vraag me af : is dan misschien het grote Wonder
tóch een gebeuren in de werk’lijkheid?
Dat wij soms om de dingen van het daaglijks leven
het aureool zien van de Eeuwigheid?                                                                                                                    

Wie éénmaal over het profane leven
de heiligheid van deze lichtstraal zag
weet dat hij in Gods wonder mag geloven,
want het geschiedt nog ied’re dag!
   
                                                        E.H.

Stukjesbrood

 

 

 

 

Het brood als Opstandingslichaam
                                                 van de Heer

En Jezus zei:  Ik ben het brood

voor jou

dat leeftocht is

voor onderweg

en jou de kracht geeft

op te staan

uit elke vorm van dood -

Ik ben jouw Levensbrood


Voor mij is het stukje brood, dat mij aangereikt wordt en door mijn sterfelijk lijf gaat, als een stukje "Opstanding van de Heer", waarmee mij de kracht wordt
gegeven om óp te staan uit dode plekken in mijn leven.
Daarmee beleef je hier en nu  bevrijdend Pasen!

 Betty Holtrop

betty2betty1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

U ziet hier twee foto’s van twee beeldhouwwerken die beide de naam dragen “De hand van God”.
De eerste zag ik ooit in het Museum van Rodin in Parijs :  de scheppende hand van God.
Een sterke hand, als uit de chaos omhoog gestoken. In die hand liggen twee mensen, maar daarbij
ook een geweldig stuk van de chaos, waaruit zij omhoog zijn getild. Hij maakte dit werk in 1898.                                                        
Het verhaal van het mensenleven, samen geschapen, verbonden met elkaar, geketend aan de
chaos, maar gedragen door- en geborgen in de hand van God.

Het tweede plaatje is een beeld dat ik zag op Java, in Jakarta, in de tuin van het presidentiele paleis.
Het is gemaakt door de Zweedse beeldhouwer Carl Milles, die ooit één van Rodins assistenten in
Parijs was.  Het origineel van dit werk  staat in Stockholm.  Het is een werk dat Milles vlak voor zijn
dood in 1955 afmaakte.   Alweer het verhaal van het mensenleven, maar nu heel anders.
Hier zie je de mens in duizelingwekkende vrijheid, blootgesteld aan talloze risico’s, balancerend op
duim en wijsvinger van Gods hand en het is of hij daar staat in grote spanning ,luisterend naar een
stem van boven…

Van een Zwitserse vriendin ontving ik een brief, waarin zij schreef : “ik ben angstig over de hele
Coronasituatie en over al het verschrikkelijke  dat in de wereld gebeurt. God zij dank dat we
geborgen zijn in de Liefde en Goedheid van God”.

Ik dacht aan de beelden, die Auguste Rodin en Carl Milles ons nalieten. De mens, balancerend 
in de ruimte, met alle vrijheid en talloze risico’s, maar wel staande op de vingers van de hand
van God , met het hoofd geheven naar omhoog vanwaar mogelijk Gods stem in die ruimte klinkt…?                                                  
En de mens, samen, getild uit de chaos, maar met het stuk overgebleven chaos geborgen in de
omsluiting van Gods hand.                                                                             

                                                                                                                                           Betty Holtrop

In Genesis staat dat de mens leven kreeg door de adem van God.

God blies Zijn adem in de mens en de mens kwam tot leven.

Wij mensen merken dat we dat zijn vergeten en dat wij onder alle stress “buiten adem“ raken…
Van het leven met God los.

Als Jezus zulke mensen ontmoet zegt Hij:  kom maar hier met al je ballast en bagage en Ik zal jullie rust geven.
Maar eigenlijk staat er: “Ik zal jullie oprichten en nieuwe adem geven!”

Hier gebeurt de Opstanding in het dagelijkse leven en wordt het Pinksteren hier en nu!

­